Natascha stond op haar 18e op straat

'Nu zet ik me in voor jeugdhulp en als ervaringsdeskundige'

Natascha kwam op haar 17e terecht in een fasehuis. Toen zij 18 werd, was er geen instantie die haar binnen drie maanden een woonruimte kon aanbieden. Ze stond op straat en had een gewelddadige relatie.

'Vanaf mijn 17e kwam ik in een fasehuis terecht in Deventer. Natuurlijk wisten zij en mijn voogd al een jaar dat ik 18 zou worden, maar op de één of andere manier leek het alsof ik uit het niets 18 jaar werd. Ik zat al in fase 4, wat inhoudt dat je op jezelf woont. Ik wilde graag in Den Haag wonen omdat mijn moeder, die manisch depressief was, daar ook woonde. Mijn zoektocht begon, maar er was helaas geen instantie die mij binnen drie maanden een huis kon geven.

Nauwelijks nazorg

Ik heb één jaar nazorg gekregen na mijn 18e, maar deze was onmogelijk te realiseren. Mijn hulpverlening zat in Deventer, maar ik woonde inmiddels in Den Haag. Ik stond niet open voor emotionele hulp. Ik had namelijk verlenging gevraagd met behoud van mijn mentor van het fasehuis, maar dit kon niet. Ik moest leren om anderen in mijn omgeving te vertrouwen. Dit betekent dat in deze verlenging geen huis/woonruimte voor mij werd gezocht. Bovendien vonden er nauwelijks nog gesprekken plaats.

Foute relatie

Emotioneel kreeg ik het moeilijker omdat ik thuisloos was. Ik ging in therapie om uiteindelijk sterker te worden. De therapie bestond uit twee gesprekken. Meer gesprekken kon ik niet kon betalen. Toen de schulden zich opstapelden, werd ik nog afhankelijker van mijn relatie die in het teken stond van geweld en verkrachting. Wegens schaamte voor mijn verwondingen kwam ik nauwelijks bij mijn familie. De gemeente wilde mij geen urgentie geven waardoor de kans op onderdak kleiner werd.

Met vallen en opstaan

In deze tijd kreeg ik op school veel steun van een leraar. Een jaar lang hadden wij wekelijks gesprekken over het vinden van mijn kracht. Door deze gesprekken heb ik de kracht gevonden om mijn relatie te beëindigen nadat mijn ex geprobeerd had mijn leven af te nemen. Deze leraar is mijn redder geweest en heeft ervoor gezorgd dat mijn eigen destructieve gedrag stopte. Natuurlijk ging dit met vallen en opstaan, maar hij was de eerste man die mij steunde zonder verwachtingen en voorwaarden.

Eigen bedrijf

Ik ben nu 26 jaar en het gaat gelukkig weer goed met mij! Ik heb een eigen bedrijf; be positive waar ik alle thema’s rondom veiligheid aanpak. Ook voor de jeugdhulp en het bevorderen van ervaringsdeskundigheid zet ik me in. Uiteindelijk is mijn doel om elk kind te geven wat het verdient: liefde en acceptatie. Ik ben aan het afstuderen als Maatschappelijk werker met de specialisatie GGZ-agoog en leef mijn leven nu als een gelukkig mens!'