Kwantitatieve en kwalitatieve gegevens laten zien dat jongeren met een jeugdbeschermings- en/of jeugdreclasseringsmaatregel kwetsbaar zijn in hun overgang naar volwassenheid. Het gaat om een relatief kleine groep met uiteenlopende problematiek, zowel voor als na hun 18e verjaardag. Problemen liggen onder andere op het gebied van onderwijs, werk, inkomen en justitie, maar kunnen ook te maken hebben met (mogelijke) aanwezigheid van een licht verstandelijke beperking en/of psychische problematiek. Jongeren met een jeugdbeschermings- en/ of jeugdreclasseringsmaatregel ervaren daarnaast problemen in de wijze waarop zorg georganiseerd is voor en na hun 18e jaar. De kans op problemen na het 18e jaar verschilt (licht) per soort maatregel, maar jongeren met zowel een jeugdbeschermings- als een jeugdreclasseringsmaatregel hebben de meeste kans op problemen na hun 18e.

Vroegtijdig realistisch toekomstperspectief

Door vroegtijdig en gezamenlijk een realistisch toekomstperspectief voor de jongere te formuleren, is er winst te behalen, zo blijkt uit de kwalitatieve gegevens. Een toekomstplan helpt om dit perspectief te realiseren. In de uitvoering van dit toekomstplan hebben jongeren baat bij een (professioneel) maatje dat zij vertrouwen en dat beschikbaar en bereikbaar is. Ook is het belangrijk dat rekening wordt gehouden met de ontwikkelingsleeftijd van de jongere. Contact met professionals dat helpend is voor de jongere, zou gecontinueerd moeten worden na het 18e jaar en/of volwassenzorg zou al voor het 18e jaar bij de jongere betrokken moeten worden. Ook zouden ouders, waar mogelijk, blijvend aangesproken en ondersteund moeten worden in hun ouderrol, en moet er blijvend aandacht zijn voor (de uitbreiding van) een helpend en positief netwerk voor de jongere. Ten slotte zou er sneller duidelijkheid moeten zijn over waar de jongere na zijn/haar 18e kan wonen en moet er meer passend woningaanbod voor deze doelgroep beschikbaar komen.

Natascha stond op haar 18e op straat

Lees meer Bekijk alle verhalen