Jamilla (28) zat in een gesloten inrichting

'Ik heb nog niet mijn schoolloopbaan kunnen vervolgen'

Jamilla zat tussen haar 13e en 16e in de gesloten jeugdhulp. Op haar 18e werd ze moeder. Ze kwam terecht in een tienermoederhuis en kreeg nauwelijks begeleiding. Uiteindelijk kreeg ze een urgentieverklaring en verhuisde ze naar Den Haag. Daar kreeg ze een relatie met een man 'met losse handjes'. Jeugdzorg bracht haar dochter uiteindelijk onder bij een pleeggezin.

Ik ben Jamilla, 28 jaar. Ik was als kind nogal agressief en behoorlijk opstandig. Daardoor verslechterde de band met mijn moeder. Tot mijn 13e zat ik in crisishuizen, maar echt hulp kreeg ik er niet. Ik zou bijvoorbeeld agressietherapie krijgen, maar door allerlei redenen kwam dat niet van de grond. Ik kwam weer thuis, maar dat ging ook niet goed. Ik liep weg van huis en kwam vervolgens in jeugddetentie, in de gesloten jeugdhulp. Dat werd steeds maar weer verlengd. Op mijn 16e was ik weer vrij. Omdat ik niet bij mijn moeder kon en wilde wonen, klopte ik aan bij een vriendinnetje. Daar heb ik een tijdje gewoond.

17 jaar en zwanger

Op mijn 17e leerde ik iemand kennen en raakte zwanger van hem. Op mijn 18e was ik moeder. Contact met de vader had ik al niet meer, woonde ook niet meer bij mijn vriendinnetje,  maar had nog wel contact met mijn voogd. Ik vertelde hem dat ik weer naar schoolde wilde en aan mijn toekomst wilde werken. Maar weer werd ik niet door hem geholpen. Toen heb ik zelf contact gezocht met een leerplichtambtenaar, maar die wilde dat mijn voogd eerst contact opnam. Dat deed hij één keer. Ik mocht op gesprek komen, maar hoorde er naderhand nooit meer iets over.

Tienermoederhuis

Ineens kreeg ik bericht van mijn voogd dat ik een formulier moest ondertekenen. Ik was namelijk al 18 jaar. Jeugdzorg gold niet meer voor mij. Hij zei nog dat hij me nooit meer hoopte te zien. Ik ben gaan zoeken naar een tienermoederhuis en kwam terecht in Rotterdam, bij stichting Luna. Daar zou ik begeleid worden, maar ik moest alles zelf regelen. Het enige waarvoor ik bij ze terecht kon, was bij problemen met het huis. Ik woonde in een woonkamer, samen met mijn dochter. Twee jaar later bleek er veel meer aan de hand te zijn met die stichting. Ze zijn opgedoekt, wegens het plegen van fraude. 

'Ik kon mijn dochter niet meer beschermen'

Ik had intussen een urgentieverklaring gekregen en ben met mijn dochter vertrokken naar een woning in Den Haag. Ik kreeg daarna een relatie met een man met losse handjes. Dat ging op een avond helemaal fout. Ik moest naar het ziekenhuis. Jeugdzorg bracht mijn dochter onder bij een pleeggezin. Daar was ik wel blij mee. Ik kon mijn dochter namelijk niet meer beschermen. Ik heb wel geëist dat ze niet hetzelfde als ik moest meemaken met allemaal verschillende instanties en voogdij. Rust en stabiliteit is wat ik voor haar wil. De band tussen haar voogd en mij is niet goed. Ze houden me op afstand. Ik wil mijn ouderlijke macht weer terug, maar die strijd is nog altijd gaande.. Al acht jaar inmiddels. Toen ik in 2014 het hoger beroep verloor, besloot ik het even te laten rusten om ondertussen te werken aan mijn eigen stabiliteit. Ik wacht nu op de nieuwe rechtszaak.

Ik ben inmiddels 28 jaar en heb nog altijd niet mijn schoolloopbaan kunnen vervolgen. Ik dacht dat ik in de gesloten jeugdhulp mijn diploma had gehaald; dat was me verteld. Maar dat bleken later slechts certificaten. Scholen willen me daardoor niet toelaten. Ik mag wel deelnemen aan een entreeklas, maar dan moet ik eerst een jaartje een opleiding doen die ik helemaal niet wil volgen. Ik zou graag het kappersvak in willen. Of nog liever social worker, maar dat niveau red ik al helemaal niet.